Dzisiaj na tapecie wywiad dla Rzeczpospolitej, jakiego udzieliła Pani Anna Walentynowicz.

Rzeczpospolita: Popierała pani PiS, ale wybory wygrała Platforma. Jaka była pierwsza myśl po ogłoszeniu wyniku wyborów?

Anna Walentynowicz: Przypuszczałam, że tak będzie. A pierwsza myśl to, że zwyciężył strach. Strach tych wszystkich, którzy się boją, że sprawiedliwości stanie się zadość i będą musieli stanąć przed sądem i odpowiadać za zło, którego dokonali w czasie tzw. transformacji ustrojowej. Każdy z nas pamięta, kto był najbardziej aktywny podczas nocnej zmiany w czerwcu 1992 roku. Właśnie Donald Tusk, Waldemar Pawlak i Lech Wałęsa. A teraz ci sami ludzie urządzili powszechną mobilizację sił, aby dojść do władzy i zyskać na czasie, żeby nikt nie zaczął ich rozliczać. Dlatego tak zaciekle walczyli i nadal będą walczyć z Jarosławem Kaczyńskim.
Rz: Platforma odwołuje się do korzeni solidarnościowych…
A.W.: Nie ma do tego prawa. Wystarczy spojrzeć na to, skąd się wzięła PO. Powołał ją przecież do życia Andrzej Olechowski, który chełpi się tym, że był agentem w czasach PRL. Mam nadzieję, że oni się długo nie utrzymają przy władzy, bo sami ukręcą na siebie bicz.
Rz: W jaki sposób?

A.W.: Rząd Platformy nie utrzyma się długo, chociażby dlatego, że nie będzie w stanie dotrzymać swoich obietnic. A wtedy zostanie rozliczony przez wyborców. Mam zresztą nadzieję, że wszyscy pamiętają, kto jest odpowiedzialny za zniszczenie przemysłu, w tym także stoczniowego, za powstanie armii bezrobotnych i za to, że młodzież zaczęła wyjeżdżać za granicę. I ci sami ludzie mają dziś czelność wyśmiewać się z Jarosława Kaczyńskiego, że nie ma konta w banku!
Całość można przeczytać tutaj.

Cóż, niewiele tu mogę dodać od siebie. O tym, że Pawlak i Tusk już razem współpracowali przy ukręcaniu łba lustracji, większość z nas doskonale wie. Wiemy też, że zawziętość z jaką m. in. Platforma prowadziła kampanię wyborczą przez ostatnie dwa lata (tak, to było nic innego jak jedna wielka kampania!) nie była przypadkowa. I wszyscy też wiemy, że przy tej władzy długo się nie utrzymają co historia pokazała już nie jeden raz. Nieumiejętność (a może brak czasu na ,,bzdury”?) spełniania obietnic wyborczych, totalna niekompetencja i wieczne parcie do koryta przekreślały tych “polityków” w oczach wyborców stosunkowo szybko. Historia lubi się powtarzać. Zaś o pierwszych zapowiedziach niespełniania obietnic wyborczych napiszę w następnym poście.

Na deser zamieszczam fragment filmu Nocna zmiana, w którym widać jak m. in. Tusk, Pawlak, Wałęsa zawiązują “antylustracyjną koalicję” w celu odsunięcia Rządu Jana Olszewskiego od władzy.

W dzisiejszym wpisie omówię dwie sprawy, które dotyczą polskiej polityki zagranicznej. Sądzę, że do czasu sformowania nowego rządu będą to główne tematy pojawiające się w mediach. Sprawy gospodarki , walki z przestępczością itd. nabiorą rozpędu dopiero po faktycznej zmianie władzy.

I

Mianem pierwszego cudu Donalda Tuska postanowiłem określić zmianę w nastawieniu rosyjskiej prasy do Polski oraz polskiej polityki. Karty do głosowania jeszcze dobrze nie ostygły a w Moskwie już przewidują, że stosunki Polsko – Rosyjskie znacznie się poprawią. W ogóle mnie to nie dziwi. Tusk znany jest z tego, że jest „politykiem” bez kręgosłupa moralnego, przekonań a co najważniejsze, bez własnego zdania. Znany jest też ze swojej, służalczej wręcz postawy wobec Moskwy i Berlina. Tym przełomem, o którym pisze rosyjska prasa będzie z pewnością to, że teraz w ramach „polityki spokoju i dialogu” interes partyjny przedkładany będzie ponad interes narodowy. Nic więc dziwnego, że w zaczynają się pojawiać artykuły takie, jak ten zamieszczony poniżej.

Cytowane fragmenty pochodzą ze strony www.tvn24.pl, [link]:

Biznesmen, aktywista związku zawodowego “Solidarność”, ojciec dwojga dorosłych dzieci, wysportowany i przystojny Tusk, to uosobienie nowoczesnego przywódcy. Już nie romantyczny bojownik o demokrację, lecz pragmatyczny aparatczyk - pisze o przyszłym polskim premierze moskiewski dziennik “Izwestija”.

Gazeta przypomina, że jego droga do władzy była długa, jednak udowodnił, “iż ma w swoim arsenale wszystko, co jest niezbędne szefowi rządu: doświadczenie walki z komunistami, wykształcenie, wierność tradycyjnym wartościom i znajomość polityki gospodarczej”.

(..)

Najważniejsze - (to) brak fanatyzmu. Całkowite przeciwieństwo braci, których monopol władzy zdołał zburzyć Tusk i jego PO.

(..)

Tusk został już wyniesiony na piedestał w europejskich stolicach. Otwarcie nazywając rządy bliźniaków Kaczyńskich “reakcyjnym reżimem”, w Paryżu i Berlinie obwieszczono o “odrodzeniu demokratycznej Polski”. Znaczna w tym zasługa Kaczyńskich, którzy skłócili Polskę ze wszystkimi i stworzyli w kraju atmosferę politycznych represji, nietolerancji i skandalu.

(..)

O Rosji, jak jest to przyjęte w Polsce, zawsze wypowiadał się z lekceważeniem. Jednak nigdy nie opuścił się do oskarżenia jej o agresywność i ekspansję, z którymi walczyli bracia Kaczyńscy. Zadaniem Tuska jest spowodowanie powrotu Polski na łono europejskiej polityki i odejście od służalczego wykonywania poleceń Waszyngtonu. I jeszcze - wyprowadzenie ze ślepej uliczki dialogu z Moskwą.

Ta polityka fanatyzmu, o której piszą to nic innego jak obrona polskiego interesu narodowego. Na zachodzie jest to czymś zupełnie normalnym ale w kraju, którego niepodległości i odrębności Rosja do tej pory nie uznała, może być swego rodzaju novum. Monopolu władzy też nie zaobserwowałem, czego nie można powiedzieć o Rosji Putina. Już teraz otwarcie się mówi, że gdy ten ustąpi ze stanowiska to nadal będzie rządził Federacją Rosyjską, tyle że z tylnego fotela. Polska w europejskiej polityce była, jest i będzie. Pytanie tylko na jakich zasadach. Przez ostatnie 2 lata udało nam się odzyskać dawno stracony szacunek na zachodzie, tylko i wyłącznie dzięki silnej i zdecydowanej postawie polskiego Rządu. Zarówno media, elity intelektualne oraz opozycja, nie tylko nie pomagały w budowaniu dobrego wizerunku Rzeczpospolitej, ale wręcz go niszczyły na tyle na ile mogły to zrobić. I nikt mi nie wmówi, że śmiali się z nas za granicą. Po pierwsze, przeciętny anglik nie ma zielonego pojęcia o Polsce, po drugie zdanie sfrustrowanych polaków pracujących na zmywaku jest nieobiektywne i mało kogo obchodzi. I po trzecie – uzyskaliśmy szacunek, zacieśniliśmy i poprawiliśmy nasze stosunki głowami takich państw (czyli w rzeczywistości z państwami) jak Niemcy, Anglia czy Francja. Ale o tym się w mediach zbyt wiele nie mówiło, bo i po co.

II

Gazeta Wyborcza pisze, że nowy szef dyplomacji dostanie plan “defotygizacji” MSZ, który przygotowali ludzie z otoczenia Bronisława Geremka i Władysława Bartoszewskiego. O tym ile „dobrego” W. Bartoszewski zrobił dla polskiej polityki zagranicznej i naszego wizerunku, napisałem poprzednim razem. B. Geremek jest kolejnym mistrzem dyplomacji, któremu PO powierzyła polską politykę zagraniczną. O tym jakim człowiekiem i co myśli o Polakach Bronisław Geremek można wywnioskować z fragmentu wywiadu, który w ocenzurowanej formie pojawił się swego czasu w magazynie Polityka w 1981r.

(..)

Edit: Postanowiłem odnieść się do komentarza Lupusa71 i jego sugestii, że powyższy wywiad jest nieprawdziwy. Nie mam 100% pewności co do jego autentyczności więc zdejmuję go ze strony. Pozostawiam jednak zdjęcie, które widać poniżej. Bo jak mawiają “Jeden obraz wart jest więcej, niż tysiąc słów” :).

Wyniki wyborów świadczą o tym, że społeczeństwo całkowicie odrzuciło retorykę PiS-u, odrzuciło bardzo nieudolną, prymitywną propagandę IV Rzeczypospolitej. Jest to wielki sukces Platformy - pisze na blogu Stefan Niesiołowski.Poseł Platformy Obywatelskiej wyznaje, że te wybory pod wieloma względami miały dla niego coś z atmosfery i klimatu wyborów w 1989 roku. “Ja się tak troszkę czuję jakby komunizm został obalony. Tak wiele zaszkodzili Polsce Kaczyńscy przez te dwa lata” - pisze Niesiołowski.Wśród najważniejszych zadań nowego rządu wymienia postawienie Lecha Kaczyńskiego przed Trybunałem Stanu za łamanie konstytucji. W jego opinii również minister Zbigniew Ziobro i Mariusz Kamiński (z CBA) powinni zostać postawieni przed sądem za nadużycia władzy.Źródło: wp.pl, link do artykułu

To słowa jednego z czołowych polityków Platformy, który już pierwszego dnia dał nam do zrozumienia jak powinna wyglądać polityka spokoju i dialogu. Jak widać, niewiele różni się ona od retoryki stosowanej w okresie ostatnich dwóch lat. Pozostaje mi się tylko domyślać co będzie gdy Pan Niesiołowski i jego koledzy zapomną o swoich deklaracjach z kampanii wyborczej i przestaną udawać dżentelmenów.